Η καθημερινότητα των περισσότερων ανθρώπων περιλαμβάνει αρκετά κοινά πράγματα. Ένα από αυτά είναι και η αγαπημένη συνήθεια- εξάρτηση που λέγεται καφές. Για κάποιον είναι ο πρωινός ελληνικός, για τον τάδε ο απογευματινός φίλτρου και για τον δείνα ένα esspresάκι τονωτικό. Όπως και να έχει ο καφές είναι λίγο ή πολύ, κομμάτι της ζωής μας.Η πρώτη και άμεσα κατανοητή χρήση του καφέ είναι η τόνωση του οργανισμού, που του προσφέρει την διεγερτική καφεΐνη. Ωστόσο αυτή είναι μόνο η επιφανειακή προσέγγιση του κεφαλαίου ‘’ καφές’’ και όσοι μένουν απλά σε αυτή μάλλον δεν έχουν εκτιμήσει και πολύ το σπόρ.
Ναι ο καφές φυσικά και χρησιμοποιείται για πρακτικούς λόγους, όμως αν σκεφτεί κανείς το ποσοστό των ανθρώπων που πίνουν καφέ αλλά και τη συχνότητα μέσα στη μέρα ή τη βδομάδα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο καφές είναι modus Vivendi και συνδέεται άμεσα με την καθημερινότητα μας και ό, τι αυτή συνεπάγεται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αγαπητοί γονείς μου. Από τότε που τους θυμάμαι, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν μόλις ξυπνήσουν είναι να ανάψουν το μάτι και να βάλουν μπρός τον πρώτο ελληνικό της μέρας. Και φυσικά ένας από τους λόγους που το κάνουν είναι η τόνωση. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Καθώς πίνουν τον ελληνικό τους, κάθε μέρα, είναι βέβαιο πως θα συζητήσουν το πρόγραμμα της μέρας, τα ζητήματα που τους απασχολούν και πίνοντας σιγά, σιγά θα αποκτήσουν διαύγεια για τη συνέχεια.
Και ας πάμε τώρα στην – σε εκφυλισμένο στάδιο πια- χρήση της λέξης ‘’πάμε για ένα καφέ’’ που στη χώρα μας ειδικά χρησιμοποιείται σήμερα σα τσίχλα. Δεν υπάρχει βδομάδα, που έστω και μία μέρα, για μία ώρα δεν βρεθήκαμε με δικά μας άτομα και όχι μόνο για να πίουμε ένα καφέ. Και φυσικά ο στόχος μας δεν ήταν η ενεργοποίηση αλλά η συνάντηση με άτομα που μας ενδιαφέρουν, γύρω από ένα τραπέζι με κούπες καφέ.
Αν θέλουμε να βγούμε μια χαλαρή βόλτα με φίλους τότε είναι πιθανό να πίουμε ένα καφέ και να τα πούμε, αν θέλουμε να συζητήσουμε ένα σημαντικό θέμα της ζωής μας, τότε μπορεί να επιλέξουμε να πάμε για ένα καφέ, αν πάλι θέλουμε να προσεγγίσουμε ένα πρόσωπο ερωτικά ή και επαγγελματικά το πιο πιθανό ότι το πρώτο πράγμα που θα του πούμε είναι ‘’πάμε για ένα καφέ;’’ και μην προβώ σε παραδείγματα τύπου: και σε κηδεία μετά την τελετή θα μαζευτούν οι καλεσμένοι για τον ‘’καφέ της παρηγοριάς’’.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι ο καφές δεν είναι το ίδιο με άλλα ροφήματα όπως η πορτοκαλάδα ή το τσάι. Δεν έχει μόνο έναν ρόλο. Έχει πλέον αποκτήσει την ιδιότητα θεσμού και μέρος της κουλτούρας και της καθημερινότητας μας. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα που ακόμα και άτομα που ουσιαστικά δεν πίνουν καφέ, όταν θα συναντηθούν με άλλους σε ανάλογο μέρος θα πούνε ‘’πάμε για καφέ’’.
Και ίσως αυτή η δεύτερη αλλά έντονα υπαρκτή ιδιότητα του καφέ να ισχύει κυρίως στη χώρα μας αφού σε μητροπόλεις του καφέ, Ιταλία επί παραδείγματι, ο καφές φαίνεται ότι αποτελεί στοιχείο ανάγκης. Παρ’ όλα αυτά είναι υπαρκτή. Τα γιατί είναι πολλά αλλά θα σταθώ σε ένα. Η έννοια του καφέ μας έχει δώσει τον απαραίτητο extra χρόνο που έχουμε ανάγκη στη σύγχρονη εποχή για να βρεθούμε με φίλους, να συζητήσουμε, να χαρούμε για νέα της ζωής μας, να γνωρίσουμε νέα άτομα ή και να εγκαταλείψουμε κάποια. Και εμείς έχουμε επιλέξει αυτό τον τρόπο. Τον καφέ, τη μυρωδιά του, ένα τραπέζι και κάποιους γύρω.
Ίσως να είμαστε τεμπέλικος λαός και να σπαταλάμε πολύ χρόνο στον ‘’καφέ’’, ωστόσο αυτοί είμαστε. Με άλλα τόσα αρνητικά που μας χαρακτηρίζουν. Όμως ο καφές και καλό στην υγεία κάνει και τις κοινωνικές σχέσεις καθορίζει πολλές φορές. Απλά δεν μπορώ να φανταστώ μια μέρα χωρίς καφέ αλλά και ‘’καφέ’’.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου