Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Story Vol. 2: Λέμε ‘’ναι’’ στο ‘’όχι’’!





«Δεν θέλω άλλο να είμαι yes man», ήταν τα λόγια ενός πολύ δικού μου ανθρώπου που με μετέφερε στη γνωστή ταινία με τον Jim Carrey. Ο αγαπημένος ηθοποιός παρίστανε στη ταινία αυτή έναν άνθρωπο που προσπαθώντας να βρει την ευτυχία άρχισε να εφαρμόζει στο έπακρο τη θετική ενέργεια απέναντι σε ό, τι του παρουσιαζόταν και να λέει ‘’ναι’’ σε κάθε περίπτωση. Ωστόσο όσο θετικό και αν ακούγεται αυτό, ο πρωταγωνιστής κατέληξε να είναι δυστυχισμένος αφού έλεγε σε όλα ‘’ναι’’ χωρίς να συνειδητοποιεί τι ήθελε ο ίδιος πραγματικά και αν αυτά που έκανε τον ευχαριστούσαν. Είχε καταντήσει θύμα της θετικής ενέργειας.




Και αναρωτιέστε φυσικά αν η θετική ενέργεια μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες. Παντού γύρω μας ακούμε για τη θετική σκέψη και τη δεκτικότητα που μας κάνουν καλύτερους και λιγότερο δυστυχισμένους ανθρώπους. Παρ’ όλα αυτά, όπως συμβαίνει σε όλα σχεδόν στη ζωή, όταν υπερβαίνουμε το μέτρο οι συνέπειες  μπορεί να είναι δυσάρεστες.


Πολλοί άνθρωποι είτε εκ φύσεως, είτε επίκτητα συμπεριφέρονται με θετικότητα σε κάθε περίπτωση και προσπαθούν να μην προκαλούν έριδες ή πιο απλά… λένε σε όλα ‘’ναι’’. Οι συγκεκριμένοι θέλοντας  να ζήσουν με ευτυχία και σε αρμονία με τους γύρω τους θεωρούν ότι κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται μπορεί να αποβεί σε κάτι θετικό ακόμα και αν αρχικά δεν μοιάζει έτσι. Και που, θα αναρωτηθείτε πάλι, είναι το κακό στο θετικό τρόπο ζωής. Το να λέμε ‘’ναι’’ είναι όντως ένας τρόπος να βιώνουμε πολλά διαφορετικά πράγματα στη ζωή μας και να αποκομίζουμε εμπειρίες για το μέλλον.


Το πρόβλημα απαντώ εγώ είναι το εξής. Είναι απόλυτα δεκτό να είμαστε θετικοί και να συμμετέχουμε σε πολλές προτάσεις που μας γίνονται αλλά όχι πάντα. Με απλά λόγια,  όποιος θεωρεί ότι ζεί ευτυχισμένα επειδή λέει πάντα ‘’ναι’’ μάλλον αυταπατάται. Ένα πολύ βασικό στοιχείο του λέω ‘’ναι’’ είναι ότι το κάνω σκεπτόμενος ,εν μέρει, το πόσο ανταποκρίνεται κάτι στις δικές μου ανάγκες και φυσικά δεν λέω  το ‘’ναι’’ πιο συχνά και από το ανοιγοκλείσιμο των ματιών μου.


Στη ζωή καθημερινά μας παρουσιάζονται  ευκαιρίες για διάφορα γεγονότα. Ωστόσο είναι βέβαιο ότι δεν ταιριάζουν όλα στη προσωπικότητα και τα θέλω μας και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να τα ζήσουμε με ευχαρίστηση. Για  όλα όμως υπάρχει ευκαιρία. Μπορούμε να λέμε ΄’ναι΄΄ σε νέα πράγματα και να τα δοκιμάζουμε. Αν όμως , εν τέλει, καταλάβουμε ότι δεν μας ταιριάζουν τότε δεν τα επαναλαμβάνουμε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ακολουθούμε κάτι που δεν μας ικανοποιεί , μόνο και μόνο για να συμφωνήσουμε γιατί πολύ απλά κάνοντας συνεχώς πράγματα που δεν θέλουμε ουσιαστικά,  χάνουμε τις πραγματικές μας ανάγκες και ταυτιζόμαστε με των άλλων.


Άνθρωποι  στη προσπάθεια τους, είτε να είναι δεκτικοί και θετικοί, είτε να ευχαριστήσουν κοντινά τους πρόσωπα πέφτουν στη παγίδα αυτή και καταλήγουν να θυσιάζουν  τα πραγματικά τους θέλω ικανοποιώντας κυρίως των άλλων χωρίς να σκέφτονται ότι αυτή  η συμπεριφορά είναι αυτοκαταστροφική. Όσο απομακρυνόμαστε από το ποιοι πραγματικά είμαστε και τείνουμε να ζούμε μέσα από τις επιλογές άλλων, χάνουμε τον προσανατολισμό μας και αλλοιώνουμε τον χαρακτήρα μας.


Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι είναι ότι οι γύρω μας, αν μας αγαπάνε πραγματικά, μας θέλουν στη ζωή τους χωρίς προϋποθέσεις. Αυτό σημαίνει ότι για να είναι κοντά μας,  θέλουν να είμαστε και εμείς ευτυχισμένοι και να μην κάνουμε ό, τι μας ζητηθεί σε όποια κατάσταση. Γιατί πολύ απλά καταλαβαίνουν ότι είμαστε μοναδικοί και διαφορετικοί με τα δικά μας πιστεύω. Όσοι μας θέλουν μόνο επειδή είμαστε μονίμως  συγκαταβατικοί μαζί τους και αποδεχόμαστε άκριτα όσα λένε και κάνουν, τότε μάλλον δεν τους ενδιαφέρει και πολύ η ύπαρξη μας.


Και ο αγαπημένος μου άνθρωπος όταν είπε ότι αποφάσισε να μην είναι άλλο «yes man», αποφάσισε να γίνει λίγο πιο σκληρός και αποφασιστικός με κάποια πράγματα και να μην αποδέχεται καθετί. Να βάλει λίγο πιο μπροστά τις δικές του επιθυμίες και μετά των άλλων και να περιορίσει τα ‘’ναι’’. Είναι αρκετά παράδοξο που ακόμα και η θετική συμπεριφορά μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες, αλλά είναι μια αλήθεια. Είμαι θετικός σημαίνει , πρώτα από όλα, είμαι καλά με τον εαυτό μου και με τις επιλογές μου και αναλόγως αποδέχομαι καταστάσεις. Για αυτό αναρωτηθείτε. Τελικά πόσο συχνά λέτε ‘’ναι’’;

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Story vol.1: Επιβίωση και καλοπέραση με λιγότερα χρήματα - Σκέψεις και προτάσεις επιβίωσης και καλοπέρασης στην οικονομική κρίση.




Είναι γεγονός ότι  η τρέχουσα περίοδος είναι αρκετά δύσκολη για την κοινωνία μας. Η Ελλάδα βρίσκεται σε οικονομική κρίση και τα προβλήματα έχουν αρχίσει να επεκτείνονται ως ντόμινο. Οι δυσκολίες παρατηρούνται από τα καθημερινά(ζωτικά) ζητήματα όπως μείωση ή πάγωμα πληρωμών, ανεργία, αύξηση τιμών σε πολλά καταναλωτικά είδη , μέχρι τα δευτερεύοντα όπως περιορισμοί εξόδων και γενικά περικοπές σε είδη πολυτέλειας και στη διασκέδαση.




Παρ’ όλα αυτά, εμείς οι νέοι άνθρωποι που θέλουμε να έχουμε μια ζωντανή κοινωνική ζωή οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι και ευρηματικοί. Φυσικά και συνειδητοποιούμε  ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και για αυτό πρέπει να δράσουμε! Αυτό που πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε είναι ότι η διασκέδαση και η καλοπέραση δεν συνδέονται πάντα με τα πολλά χρήματα. Ο άνθρωπος μπορεί να ψυχαγωγηθεί ουσιαστικά με πολύ λιγότερα . Για αυτό  λοιπόν παρουσιάζονται παρακάτω μερικές καλές ιδέες για το πώς εμείς τα νιάτα(και όχι μόνο) , μπορούμε να χαρούμε τον ελεύθερο μας χρόνο με μικρό κόστος!


 Έτσι λοιπόν ας δούμε λίγο τι μπορούμε να κάνουμε όταν θα αποφασίσουμε να βγούμε. Όπως όλοι γνωρίζουμε στις μεγάλες πόλεις ,και όχι μόνο, υπάρχουν πολλά διαφορετικά καφέ και bars. Πολλά, ωστόσο, από αυτά είναι παράλογα ακριβά με χρεώσεις τύπου 4 ή 5 Ε έναν καφέ και  8 ή 10 Ε ένα ποτό. Στην παρούσα φάση αυτά τα είναι άχρηστη πολυτέλεια. Αν θέλουμε και έχουμε διάθεση μπορούμε να ψάξουμε τα φθηνά μαγαζιά(π. χ  2 Ε καφές , 5 Ε ποτό )οπού αγοράζεις αυτό ακριβώς που πληρώνεις και  θα περάσεις το ίδιο καλά αν έχεις καλή παρέα. Εδώ να προσθέσουμε και το θέμα  ΄΄φαγητό   έξω’’ το οποίο μπορεί να γίνει εφικτό  αν επιλέξουμε ποιοτικά και φθηνά μαγαζιά(εστιατόρια, ταβερνάκια) . Αν πάλι δεν θέλουμε φαγητό τότε μπορούμε να πάμε ένα σινεμά, να πάρουμε και λίγη κουλτούρα. Πολλοί κινηματογράφοι σε όλη την Ελλάδα έχουν φοιτητικό εισιτήριο ενώ κάποιοι πλέον  έχουν καθιερώσει μέρες προσφορών οπότε πληρώνουμε δύο εισιτήρια στη τιμή του ενός. Καιρός είναι ακόμα να θυμηθούμε και όλα εκείνα τα ωραία πράγματα που μπορούμε να κάνουμε έξω ανέξοδα. Όσοι από εμάς έχουν ποδήλατο μπορούν μόνοι ή με παρέα να κάνουν μια ωραία βόλτα και να γυμναστούν ταυτόχρονα, ενώ κάποιοι άλλοι το χρησιμοποιούν για εκδρομές σε βουνό ή εξοχή.


Εκτός όμως από τις εξόδους, ένας ανέξοδος τρόπος να περάσουμε καλά είναι να βρισκόμαστε με φίλους  στο σπίτι μας ή σε κάποιου άλλου. Μια καλή παρέα όπου και να βρίσκεται θα περάσει όμορφα. Η συγκέντρωση αυτή ή αλλιώς ‘’μάζεμα’’ μπορεί να περιέχει ένα καλό κρασί, μαγείρεμα, χαρτιά ή άλλα παρεϊστικα παιχνίδια, μια ταινία αλλά το πιο σημαντικό συζήτηση,  ανταλλαγή ιδεών και ουσιαστική επικοινωνία με τον διπλανό, που λείπει αρκετά από τις σύγχρονες κοινωνίες.


Συμπέρασμα των σκέψεων αυτών είναι ότι το ότι δεν έχουμε πολλά χρήματα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να ζούμε μίζερα και μοναχικά. Ας σκεφτούμε λίγο πόσες  πραγματικά φτωχές κοινωνίες υπάρχουν στο κόσμο που ζούνε με λιγότερα από τα βασικά και πόσα αγαθά έχουμε ήδη, παρότι κλαιγόμαστε ότι ζούμε στη φτώχεια. Ας πλησιάσουμε λίγο τις αληθινές μας ανάγκες και τους άλλους χωρίς να μας νοιάζει πόσα ευρώ έχει σήμερα το πορτοφόλι μας … Και τα καλύτερα θα έρθουν!